Hindi Ko Kaya

Hindi ko kaya… bakit hindi ko makaya. Masakit man sa akin… alam mo yan pero pinili ko pa ring iwan ka. Dahil alam kong ito’y tama … maraming humahadlang sa atin tuwing tayo’y magkasama. Ngunit bakit palagi kang nagpapakita sa akin… tinutukso… tinatawag. Nadudurog ang puso ko kapag may nakahawak sa yong iba. Nasasaktan ako kapag nakikita kong labi nila’y nararamdaman mo. Alam ko masaya sila sa piling mo… at yan ang palagi mong pinapakita sa akin. Lahat sila’y nababaliw sa ligayang dulot mo… Ngunit bakit palagi ka sa aking harapan… tinatawag mo ang aking pangalan… nahihirapan ako… lalo ngayong wala akong kasama sa aking pag-iisa. Lumapit ka sa akin … pikit matang ika’y hinawakan… alam mong ako’y nagpipigil … ngunit amoy mo pa lang ako’y napapapikit at ika’y dumampi sa aking mga labi. Binigay mo ulit ang matagal ko ng hindi nararamdaman. Andito ka ulit sa aking tabi. Sinamahan mo ako sa aking pag-iisa… pina-ikot mo ang diwa kong ayaw gumana. Ginising mo ang dugo kong matagal ng natutulog. Sa bawat dampi mo sa aking labi… Ahhhh … hindi ko kaya… hinahanap pa rin kita… ikaw ang karamay sa aking pag-iisa… ang anino mo’y pilit pumapasok sa aking katauhan. Kahit saan ikaw ay hahanapin… naglalaway sa pananabik.. hindi ko kaya… kahit ngayon lang…. wag mo muna akong iwan….
“’Ta Mary, isang stick nga po ng yosi yung lights… pasindi na rin. Hay! Namiss ko ang yosi…”